Ludzie kwestionujący jasnowidzenie popełniają ogromny błąd, gdyż po prostu jest ono faktem. Ludzie FN od 20 lat (!) obserwujący fenomen Krzysztofa Jackowskiego od dawna przestali traktować jasnowidzenie w kategoriach „wiary”, ale postrzegają ten fenomen jako „wiedzę”, choć jeszcze nie poznaną przez oficjalną naukę. Umysł jasnowidza jest w stanie pokonać pozornie nieprzekraczalną barierę „czasu i przestrzeni” i jest w stanie dojrzeć coś, co się dopiero wydarzy. Tu oczywiście włącza się nasz racjonalny umysł i natychmiast protestuje: nie można „zobaczyć przyszłości”. A jednak… można.

I nawet nie ma co z tym dyskutować, a jeśli ktoś ma inne zdanie – jeśli ktoś chce nas do „takiej racjonalnej tezy przekonywać”, to życzymy powodzenia i w ogóle nie podejmujemy dyskusji. Bo nie ma o czym.

Nasz przyjaciel z Brukseli Piotr przysłał na pokład Nautilusa link do tekstu, który postanowiliśmy przetłumaczyć, gdyż pokazuje eksperyment, który wydaje się być dowodem na możliwość przewidywania przyszłości. Chodzi o badania profesora psychologii Daryl`a Bem`a, który na co dzień wykłada na Cornell University.

Do prób z przewidywaniem przyszłości zainspirowały go prace słynnego Karla Zenera, który stworzył w 1930 roku specjalne karty do eksperymentów zwane od tego roku właśnie „kartami Zenera”.

Na pokładzie Nautilusa w Bazie FN mamy taki zestaw kart, których używał znany specjalista zjawisk niewyjaśnionych J. B. Rhine. Są na nich bardzo proste symbole, które pozwalają na wiele doświadczeń z przewidywaniem, jaka karta z jakim symbolem będzie właśnie odsłonięta. Mimo banalności tego eksperymentu wyniki naprawdę są czasami zdumiewające. W każdym razie przeciętna osoba prawidłowo odczytuje kartę Zenera w jednym na pięć przypadków. W miarę rozwijania zdolności pozazmysłowych ten wynik znakomicie się poprawia. Nie musimy dodawać, że są wybitne jednostki, które test kart Zenera po prostu… zdają ze 100% skutecznością.

Profesor Bem uznał, że musi wprowadzić do swoich badań bardzo ważny element, który sprawi, że zyskają one status badań naukowych. Chodzi o powtarzalność. Przeprowadził następujący eksperyment.

Wybrał grupę stu studentów, którym zaprezentował listę stu przedmiotów wymieniając głośno ich nazwy. Jednocześnie każdy z nich miał trzy sekundy, aby sobie ów przedmiot zwizualizować. Następnie zostali poproszeni, aby o przypomnienie sobie maksymalnie dużej ilości owych „rzeczowników” i wypisanie ich na kartce. Wszystkie nazwy wybrane przez studentów zostały zapisane na kartce. Wybrał listę dziesięciu najczęściej powtarzających się rzeczowników.

Następnie komputer wylosował dziesięć przedmiotów spośród tej setki. Jakież było zdumienie obserwatorów eksperymentu, kiedy okazało się, że obie listy… pokrywają się. Jest to absolutnie niewytłumaczalny fakt biorąc pod uwagę stan obecnej wiedzy. Studenci w jakiś niezwykły sposób albo przewidzieli losowanie komputera, ale ich umysły wpłynęły na to, że właśnie te przedmioty zostały wylosowane. Ze stron profesora ściągnęliśmy dokładne, wielosetstronicowe opracowanie dotyczące tego eksperymentu. Chcemy bowiem potraktować jego prace jako początek własnego projektu związanego z prekognicją czyli przewidywaniem przyszłości. Uważamy zresztą, że mamy jedną przewagę na profesorem i jego zespołem. Jaka to przewaga? Mamy Krzysztofa Jackowskiego.

Wyniki prac profesora Daryl`a Bem’a mają zostać dopiero opublikowane w takich periodykach naukowych, jak „Journal of Personality” czy „Social Psychology”. Nasz eksperyment z udziałem Jackowskiego zrealizujemy w Bazie FN w warunkach możliwie najbardziej wiarygodnych, całość będzie rejestrowana w ramach projektu Nautilus HD.

Tłum. P.M.