Czy można przewidzieć, że zbliża się koniec życia? W Archiwum FN jest relacja o znajomym jednego z naszych kolegów z FN, który w 1991 roku zaskoczył swoich bliskich dziwnym zachowaniem. Miał wtedy zaledwie 21 lat i był studentem. W rozmowie z rodzicami powiedział, że ma przeczucie zbliżającej się śmierci.

Te słowa wprawiły ich w przerażenie i oczywiście zakazali mu w ogóle nawet myśleć „w ten sposób”. Kilka dni później doszło do tragicznego w skutkach wypadku samochodowego, w którym ten chłopak uczestniczył jako pasażer. W wyniku odniesionych obrażeń tydzień później zmarł w szpitalu. Ta historia jest zawsze przypominana w Fundacji, kiedy pojawia się wątek związany z przewidywanie własnej śmierci. Nie ma wątpliwości, że coś takiego jak „przeczucie zbliżającego się końca życia” istnieje. Najczęściej dotyczy to ludzi w podeszłym wieku. Oto dwie historie z nadesłanych do FN w ostatnich tygodniach.

Witam Was !

Pisze do Was pierwszy raz po mimo tego że odwiedzam waszą stronę od jakiś ponad 3 lat (mniej/wiecęj) - mniejsza o to, przejdę od razu do sedna sprawy.

Dziś (30.12.2011r.) dowiedziałem się od babci że taka jedna starsza Pani (jej sąsiadka) miała pogrzeb. (U mnie na wsi to ludzie się znają więc nic się tutaj nie ukryje - jest 4 tys. ludności). Cała sprawa była by normalna gdyby nie to że ona (ta starsza Pani 78lat.) dnia 26.12.2011r. wydała wielki obiad dla całej rodziny (najbliższej), następnego dnia pojechała do dalszej rodziny na kawę, a 28.12 zaprosiła sąsiadów (w tym moja babcie) tez na poczęstunek. A w nocy z dnia 28/29 umarła we śnie. I w tym miejscu mnie zatkało jak o tym babcia mi powiedziała. Mam 17 lat i pierwszy raz słyszę taką historie na własne uszy. Aha i zapomniałem dodać że była 100% zdrowa przez święta tylko podobno trochę smutna.

Cała historia brzmi tak jakby chciała się pożegnać ze wszystkimi i umarła.

 Czy to przypadek czy faktycznie przeczuwała śmierć to zostawiam Wam do rozmyślania.

 PS: Wasz stały czytelnik

I kolejna historia z cyklu "przewidzieć własną śmierć".

Droga FN,

Chciałem Wam opisać historię związaną z moim nieżyjącym od dwóch lat ojcem. Uważam, że ona powinna trafić do waszego archiwum, bo nie ma racjonalnego wyjaśnienia. Mój ojciec miał 47 lat, czyli nie był bardzo starym człowiekiem. Dodam, że miał znakomite zdrowie i nigdy nie był u lekarza! Był wrzesień 2009 roku, kiedy powiedział, że ma przeczucie zbliżającej się śmierci. Ponieważ zawsze był stawiany w rodzinie za ideał zdrowia, więc tylko wszyscy się śmieli. Moja mama nie żyje od ponad dziesięciu lat, więc ojciec był dla mnie najważniejszą osobą na świecie. Mimo tego nie przejąłem się tym, co powiedział, bo wiedziałem, że jest zdrowy i nic mu nie dolega.

Zapamiętałem jednak jego słowa. Po trzech dniach ojciec przy śniadaniu powiedział, że śniła mu się mama, która powiedziała, że wkrótce będą razem. Tym razem już się wystraszyłem, bo takich rzeczy nigdy nie mówił. Zapytałem, jak się czuje, a on odpowiedział, że dobrze, ale ma złe przeczucia. W ogóle się zmienił, był bardzo zamyślony i naprawdę tęsknił za mamą (zmarła na raka kilka lat wcześniej). 28 września 2009 roku nagle poczuł ból w klatce piersiowej, po czym poprosił, aby dać mu aspirynę, bo czuje się źle. Kiedy ją wypił, to położył się na łóżku i zmarł na atak serca. Po pogrzebie przypomniałem sobie o bardzo dziwnych słowach mojego ojca, które wypowiedział tuż przed śmiercią. Uważam, że powinniście o tym wiedzieć, dlatego to opisałem.

Pozdrawiam

D.J.