Relacje dzieci, które pamiętają swoje wcześniejsze wcielenie zawierają elementy zdumiewające, a także takie, które wychodzą znacząco „poza skalę”. Przykład? Z naszej ostatniej poczty. Dostaliśmy wiadomość od naszej czytelniczki z Wrocławia, która opisała bardzo ciekawy incydent ze swoim synem, który w kwietniu b.r. skończy trzy lata. Od kiedy tylko dziecko zaczęło mówić rodzice zauważyli, że treści wypowiadane przez ich syna daleko odbiegają od standardowych rzeczy, które mówią małe dzieci.

Mówił im na przykład o „takiej dziurze w niebie, przez którą obserwował ich, jak idą razem, obecni mamusia i tatuś”. Użył słów „starzy rodzice”, że kiedyś ich miał, ale umarli, a potem on sam umarł. Najciekawsze było jednak to, co powiedział naszej czytelniczce kilkanaście dni temu.

- Ja już kiedyś u ciebie i tatusia byłem, ale musiałem wrócić. Ale Bóg powiedział, że znowu mogę do ciebie przyjść, bo wtedy musiałem wrócić do nieba!

Po tej wypowiedzi syna nasza czytelniczka o mało nie zemdlała, gdyż… trzy lata wcześniej stracili dziecko w wyniku tzw. bezdechu dziecinnego zwanego także „śmiercią łóżeczkową”.

Tego typu sytuacje w żaden sposób nie są dla nas czymś wyjątkowym i znamy je dobrze z innych opisów „dzieci pamiętających swoje wcześniejsze wcielenia”. To zdumiewające, ale bardzo podobny motyw „oglądania przyszłych rodziców z nieba” znaleźliśmy w pewnym materiale, które jest w naszym Archiwum Wideo FN.

Nagrywamy praktycznie wszystkie serie dokumentalne emitowane przez kanały tematyczne, które są o zjawiskach, którymi zajmuje się Fundacja Nautilus. To prawdziwa kopalnia wiedzy o np. reinkarnacji, duchach czy nawiedzonych domach. Jeden z odcinków takiej serii pokazywał dziecko z rodziny, w której ojciec jest Muzułmaninem! Jego mina, kiedy opisuje rzeczy opowiadane przez jego syna jest… bezcenna.

Tam właśnie możemy usłyszeć praktycznie identyczne zdania jak te, które usłyszała czytelniczka naszego serwisu.