Fundacja Nautilus - Artykuły - DYSK Z SAKKARY. CZY TO JEST PRZEDMIOT RYTUALNY?

Dziś jest:
Niedziela, 22 lutego 2026

Nie poniosłem porażki. Po prostu odkryłem 10.000 błędnych rozwiązań.
/Thomas Edison/

Komentarze: 16
Wyświetleń: 5106x | Ocen: 16

Oceń: 2/5
Średnia ocena: 5/5

Zachowany w kajucie.

Dodaj do interesujących

Śr, 6 sie 2025 13:16
Autor: FN, źródło: FN

CZY TO NA PEWNO JEST PRZEDMIOT RYTUALNY?

Dysk Sabu – tajemnica z Sakkary

Gdzie został znaleziony?

Dysk Sabu został odkryty w 1936 roku przez znanego egiptologa Waltera Bryana Emery’ego podczas wykopalisk w grobie S3111 w Sakkarze, jednej z najstarszych nekropolii Egiptu. Grób należał do Sabu, syna faraona Adżiba (lub Anedjiba) z I dynastii, co oznacza, że obiekt pochodzi z około 3000 roku p.n.e.

Czym jest dysk?

Materiał: wykonany z szarozielonego metamorficznego łupku (steatytu) – bardzo kruchego i trudnego w obróbce materiału.

Wymiary: średnica ok. 61 cm, grubość kilkanaście milimetrów, z centralnym otworem o średnicy ok. 10 cm.

Kształt: trójramienny, przypominający śmigło lub koło z trzema łopatkami, z centralnym wypukłym elementem – przypominającym tuleję lub piastę.

Do czego mógł służyć?

Do dziś nie ma zgodności co do przeznaczenia dysku. Oto kilka hipotez:

1. Naczynie rytualne
Najbardziej konwencjonalna teoria głosi, że to ozdobne lub rytualne naczynie – być może na olej, żywicę lub inne ofiary. Ale dlaczego miałoby mieć tak złożony, aerodynamiczny kształt?

2. Część maszyny lub narzędzie techniczne
Zwolennicy teorii alternatywnej historii (np. Erich von Däniken) uważają, że to mogła być część jakiegoś mechanizmu, może nawet wirnika lub turbiny. Kształt przypomina śmigło lub wirnik odśrodkowy, co jest zaskakujące, jak na technologię sprzed 5 tys. lat.

3. Artefakt pozaziemski?
Niektórzy uważają, że dysk jest pozostałością po starożytnych „bogach”, czyli według tej teorii – przybyszach z innych planet, którzy odwiedzili Ziemię i przekazali wiedzę starożytnym Egipcjanom.

W Muzeum Egipskim

Dysk można zobaczyć na żywo w Muzeum Egipskim w Kairze, gdzie jest eksponowany jako „naczynie łupkowe z grobu Sabu”. Obiekt budzi zdziwienie wśród zwiedzających z powodu swojej niemal „technicznej” geometrii, która zupełnie nie pasuje do stylu i technologii innych znanych przedmiotów z tego okresu.

Dlaczego to takie dziwne?

Trudność w wykonaniu: łupek jest bardzo kruchy – stworzenie cienkich, symetrycznych ramion i centralnego „bębna” wymagałoby niezwykle zaawansowanych narzędzi.

Brak analogii: nie znaleziono podobnych obiektów z tego okresu. Dysk Sabu wydaje się być unikatem.

Zaawansowany design: niektórzy inżynierowie współcześni twierdzą, że jego kształt ma cechy projektowania hydraulicznego lub aerodynamicznego.

Co mówią egiptolodzy?
Oficjalnie egiptolodzy są ostrożni – uznają, że to rytualny przedmiot lub dekoracyjne naczynie, ale przyznają, że jego przeznaczenie jest nieznane. Emery sam w swoich notatkach wyraził zaskoczenie jego formą.

Dysk Sabu to niezwykły, enigmatyczny artefakt z czasów, kiedy Egipt dopiero kształtował się jako państwo. Jego zaawansowany kształt i nieznane przeznaczenie sprawiają, że pozostaje jednym z najbardziej kontrowersyjnych przedmiotów starożytności. Czy to na pewno jest rytualny przedmiot? Wygląda raczej na element jakiejś starożytnej technologii.

Komentarze: 16
Wyświetleń: 5106x | Ocen: 16

Oceń: 2/5
Średnia ocena: 5/5

Zachowany w kajucie.

Dodaj do interesujących

Śr, 6 sie 2025 13:16
Autor: FN, źródło: FN

Komentarze (16)
Poniżej znajduje się lista komentarzy.

Śr, 3 wrz 2025 09:08 | brak oceny

belebos | Załogant

Możliwe że to była śruba starożytnego okrętu.

__________________________
https://www.medipakiet.pl/blog/bulimia-czym-jest-jakie-sa-jej-objawy-i-skutki/

Pon, 11 sie 2025 06:26 | ocena: + 2

ania28261 | Załogant

C.D. i tu robi się ciekawie!!! W przekazach tybetańskich i lamów, żę proces odczytywania tzw.,,dysków,, lub ,,płyt pamięci,, był traktowany jak święty rytał-i nie chodziło tu o odczyt w sensie technicznym ale raczej duchowy ,,transfer informacji,,. Wyglądało to mniej więcej tak: 1. PRZYGOTOWANIE DUCHOWE-osoba mająca odczytywać dysk musiała przejść długą medytację, post, a czasem nawet tygodnie odosobnienia w ciszy. Uważano, że tylko czysty umysł i serce mogą ,,dostroić się,,do energii dysku.2. MIEJSCE ODCZYTU- najczęściej była to świątynia lub podziemna komnata, z wyrysowanymi na podłodze symbolami mandali lub znakami ochronnymi. Wierzono, że te wzory tworzą pole energetyczne ułatwiające odbiór informacji. 3. KONTAKT FIZYCZNY LUB BLISKOŚĆ-lamowie często nie przykładali dysku bezpośrednio do siebie. Kładziono go na specjalnym stojaku z drewna sandałowego lub jadeitu. Następnie odczytujący siadał naprzeciwko i skupiał wzrok oraz świadomość na jego powierzchni. 4. WEJŚCIE W STAN TRANSU-poprzez rytmiczne mantry, dzwonki, bębny, i oddech, osoba odczytująca wchodziła w głęboki stan zmienionej świadomości. W Tym momencie ,,informacja,,z dysku,,miała przepływać nie jako tekst czy obraz, ale jako wizje, symbole lub bezpośrednie ,,widzenia,, w umyśle.5. TŁUMACZENIE PRZEKAZU-po zakończeniu przekazu transu lamowie zapisywali to, co,,odebrali,,. Czasem były to całe zdania w starożytnych językach innym razem tylko obrazy lub ostrzeżenia. W starych opowieściach mówi się, że dyski te nie działały jak nasza elektronika -one raczej,,otwierały,,umysł, który stawał się odbiornikiem zapisanych w nich informacji. Dysk z Sabu to jedno z najbardziej zagadkowych artefaktów starożytnego Egiptu-znaleziony w grobowcu faraońskiego urzędnika imieniem Sabu(ok. 3100 p.n.e.i dynastia)w Sakkarze. Oficjalnie w muzeum w Kairze opisany jest jako ,,miska łupkowa,, lub ,,naczynie łupkowe,,ale jego kształt i precyzja wykonania budzą wątpliwości. Gdyby zamontować go na osi i wprowadzić w ruch, trzy zakrzywione łopatki mogły kierować przepływem powietrza lub cieczy, podobnie jak dzisiejsze wirniki pomp.

Pon, 11 sie 2025 05:49 | ocena: + 1

ania28261 | Załogant

C.D. W Egipskich wierzeniach kręcenie lub wirowanie mogło symbolizować ruch słońca po niebie lub krążenie energii życiowej. Mógł być używany w ceremoniach związanych z odrodzeniem lub ,,PRZENOSZENIEM DUSZY,,.Zwolennicy teorii o zaawansowanej cywilizacji przedfaraońskiej widzą w nim element maszyny o nieznanym dziśzastosowaniu-np.do oczyszczania wody, destylacji lub jako część systemu napędowego. Legendy mówią, że podobne dyski znajdowano też w innych kulturach, co sugerowałoby wspólną technologię utraconą w historii.

Pon, 11 sie 2025 05:39 | ocena: + 1

ania28261 | Załogant

Witam, dokopałam się informacji na temat tego ciekawego urządzenia oto one!- ENERGIA WIBRACYJNA I DZWIĘK-niektórzy badacze ezoteryczni twierdzą, że taki kształt mógł służyć jako, rezonator lub ,,wirnik,,przetwarzający energię dzwiękową, podobną do tej, której wg. legend używali mnisi tybetańscy do ,,podnoszenia,, kamieni za pomocą gongów i trąb. -ŁĄCZENIE WYMIARÓW- Tybetańskie przekazy mówią o ,,kołach Dharmy,,i dyskach mocy używanych w rytuałach otwierania przejść do innych poziomów świadomości. Dysk Sabu swoim kształtem przypomina geometryczne symbole stosowane w mandalach, które są mapami podróży duchowej.- PRZEKAZ MIĘDZYCYWILIZACYJNY -możliwe, żę Egipt i starożytny Tybet miały wspólne żródło wiedzy (być może od wcześniejszej, nieznanej cywilizacji),gdzie takie artefakty były zarówno narzędziem technologicznym, jak i duchowym.

Pt, 8 sie 2025 14:13 | ocena: + 3

Pedro-S | Załogant

Szanowni Załoganci i Czytelnicy.

Dyskusje i teorie na temat Dysku Sabu trwają już kilkadziesiąt lat.
Dotychczas nie udało się jednoznacznie ustalić do czego mógł służyć? Wykonany jest z łupku i ma trzy płaty wychodzące z centralnego otworu.
Istnieją różne teorie dotyczące jego przeznaczenia.
Jedna z teorii sugeruje, że dysk mógł być używany jako część kopułowej płyty przeciwprądowej w procesie produkcji węglanu sodu, znanego również jako natron. Nazwa natron, jak większość z nas wie, pochodzi z j. niemieckiego. Węglan sodu to nic innego jak soda kalcynowana, a wodorowęglan sodu to soda oczyszczona.
Inna teoria zakłada, że dysk służył jako grabie do zacieru, używane w procesie warzenia piwa do mieszania i wyrównywania zacieru.
Podsumowując, dysk Sabu jest artefaktem, który najprawdopodobniej był częścią większego urządzenia lub procesu, a jego dokładne przeznaczenie pozostaje przedmiotem dyskusji i badań.
Pomysłodawca i wykonawca tego przedmiotu nie tworzył tego do żadnych innych celów, a już na pewno nie jako część do jakiegokolwiek pojazdu?

Pozdrawiam serdecznie Pedro

Rozwiń odpowiedzi (1)

Sob, 9 sie 2025 14:38 | ocena: + 2

Dariusz_11 | Załogant

@Pedro-S,
Cześć Pedro.
Podałeś, że ktoś wymyślił możliwe zastosowanie tego dysku, jako „grabie do warzenia piwa”. Trudno będzie to nawet skomentować. Ten dysk jest tak delikatny, że od samego patrzenia, można go uszkodzić.
Obecny dysk który podziwiamy, jest składany z tego co zostało znalezione lub po uszkodzeniach podczas przechowywania go w magazynie. Odnoszę wrażenie, że dość nieudolnie został odtworzony, przynajmniej w jego środkowej części.

Na tej rurce/cylindrze, wychodzącej ze środka dysku, w jego górnej części widać dwa poziome jakby zarysowania. Zajmują tylko część obwodu rury, blisko siebie, jakby wyżłobione nieintencjonalnie, o różnej głębokości.
Mi się to kojarzy z wtórnym wykorzystaniem tego przedmiotu. Ktoś coś kiedyś znalazł w starożytności. Próbowano wykorzystać to do innych celów, niż miało to pierwotne przeznaczenie. Wiedziano, że to delikatny materiał, ale pomimo tego udało się zarysować podczas jakiegoś zastosowania. Zobaczyli że się niszczy i zaprzestali dalszej exploatacji. Z uwagi na mało spotykane wykonanie z takiego materiału, w dobrej wierze przekazali do grobowca. Niech się dalej nad tym głowią potomni.

To taka moja teoria na weekend w sezonie ogórkowym.

Pozdrawiam Dariusz 11

Rozwiń odpowiedzi (1)

Sob, 9 sie 2025 15:55 | ocena: + 2

Pedro-S | Załogant

@Dariusz_11, Szanowny Dariuszu.

Łupek jest jednym z wielu materiałów kamiennych, które wykorzystuje się do produkcji materiałów budowlanych i dekoracyjnych. Łupek najczęściej należy do skał metamorficznych oraz krystalicznych, rzadziej są to łupki osadowe. Określenie „łupek” jest niejednoznaczne. Opisuje ono grupę skał, które charakteryzują się łatwą łupliwością, np.:
łupki kwarcowe,
łupki szarogłazowe,
łupki filamentowe i inne.

Na całym świecie jest wiele odmian tego materiału i cały czas odkrywane są nowe.
Z łupków można tworzyć takie niesamowite materiały jak fornir kamienny, który za pomocą wysokiej temperatury zostaje podzielony na płyty o grubości kilku milimetrów, a następnie wzmocniony żywicą, z których tworzy się niezwykle wytrzymałe i trwałe materiały do różnych zastosowań.
Łupek ma całą masę zalet, a jedną z największych jest trwałość. Kamień naturalny jest synonimem trwałości, jednak wśród wszystkich rodzajów kamienia naturalnego, łupek stoi na czele razem z granitem i bazaltem. Łupki są niemal niewrażliwe na warunki atmosferyczne. Nieważne gdzie je zastosujemy. Sprawdzą się one idealnie w każdym zadaniu.

Wbrew pozorom nie jest to wcale taki delikatny materiał, a przy odpowiednim przygotowaniu i zastosowaniu specjalnej techniki jest niezwykle wytrzymały, trwały i prawie "niezniszczalny" ( oczywiście mam na myśli jego właściwe zastosowanie ).

Szanowny Darku, nie przesadzał bym tak z tą jego delikatnością.
Oczywiście, że przedstawiłem tylko pewne teorie i sam nie przesądzał bym wcale na temat jego właściwego przeznaczenia w tamtej epoce.

Pozdrawiam serdecznie Pedro

Rozwiń odpowiedzi (1)

Nie, 10 sie 2025 11:41 | ocena: + 2

Dariusz_11 | Załogant

@Pedro-S,
Witam Cię Szanowny Pedro.

W naszej dyskusji chciałbym coś sprostować lub wyjaśnić.
W ww. art. FN odniesiono się do „szarozielonego metamorficznego łupku (steatytu)”.
Na podstawie dostępnej wiedzy, moje wnioskowanie i posty dotyczyły „steatytu”. Poniżej źródła skąd czerpałem swoją wiedzę.
„Steatyt jest rodzajem łupku talku. Skała metamorficzna. Steatyt ma stosunkowo niską gęstość i twardość w porównaniu do wielu innych skał. Jest bardziej miękki niż minerały kwarc oraz skaleń i można je łatwo zarysować paznokciem lub metalowym przedmiotem”. Źródło: https://pl.geologyscience.com/rocks/soapstone/
„W zależności od dokładnego składu steatyt może być sklasyfikowany zarówno jako skała jak i minerał. W obu wariantach składa się głównie z talku (talku), filokrzemianu. Kamień mydlany, który składa się z czystego talku, jest minerałem; jeśli doda się do niego inne składniki, takie jak magnezyt, serpentyn lub chloryt, można go zaklasyfikować jako skałę. Szczególną cechą steatytu jest jego bardzo niska twardość (twardość 1 w skali Mohsa). Dzięki temu steatyt można obrabiać przy użyciu najprostszych narzędzi (pilnik, tarnik, nóż rzeźbiarski, papier ścierny)”.
Źródło: https://steinrein.com/pl/glossar/steatyt/?srsltid=AfmBOopcagnx_mDjTWAUTs2ZMuzpgCmkSQm-s5XxaFY_eZGImImINRpL

W obiegu krążą także inf. o budowie tego dysku z „metasiltu” lub „meta aerolit”.
Sporo różnych określeń. Jeżeli dysk Sabu ma inny skład niż sugerowany rodzaj materiału w art. FN, to faktycznie jego twardość może wzrastać powyżej 1 w skali Mohsa.
Może nie byłoby tematu, gdyby był jakiś raport z analizy fizyko-chem. tego dysku. Może gdzieś jest, ale czy upubliczniony ?
To że podałeś różne przykłady zastosowań tego dysku, wcale nie odbieram tego jako Twoje wyjaśnienie. To są przykłady. Nie mniej uważałem, że można odnieść się do tego.

Miło z Tobą jest polemizować.
Pozdrawiam Dariusz 11

Rozwiń odpowiedzi (1)

Nie, 10 sie 2025 13:31 | ocena: + 2

Pedro-S | Załogant

@Dariusz_11, Szanowny Dariuszu.

Dziękuję za wszystko.
To prawda, że asertywne podejście do odmiennych sądów opiera się na założeniu, że każdy człowiek ma prawo do własnego punktu widzenia.
Każdy z nas może dochodzić też do odmiennych wniosków na pewne tematy i jest to jak najbardziej zrozumiałe, a nawet pożądane, każdy bowiem ma swój własny rozum, według którego kieruje swoim życiem.
Te dyskusje i wymiana poglądów ubogacają moją skromną wiedzę.

Doceniam Twoją mądrość oraz rzeczowość i bardzo wyczerpujące oczytanie.

Pozdrawiam w sposób szczególny i wyjątkowy.
Pedro

Czw, 7 sie 2025 10:53 | ocena: + 1

RomaRoma | Załogant

Dzien dobry wszystkim, ktorzy dotra do mojego komentarza.

Dysk Sabu jest to jedyny znaleziony znany egzemplarz i nie ma dla niego odniesienia do snucia hipotez Znaleziono podobny, ale prostszy trójpłatkowy dysk w grobowcu Hemaki, co sugeruje, że takie projekty nie były całkowicie unikalne. Niezwykoscia Dysku Sabu jest kunszt jego wykonania co sugeruje ze Dysk nie nalezy do epoki w ktorej zostal znaleziony.
Moze badaniami dysku powinny zajac sie osoby spoza kregow archeologow.
Wiemy o innych znaleziskach wykonanych z zadziwiajaca precyzja i o zagadkowym przeznaczeniu jak Krysztalowe Czaszki, Mechanizm z Antikythery czy Dysk z Fajstos (jedna z najwiekszych zagadek). Nawet znane Glowy z chilijskiej Wyspy Wielkanocnej (posagi Moai), chociaz sa odwrotnoscia precyzji, do dzisiaj sa zagadka. Od niedawna wiemy ze glowy maja tulowia.
Nawiaze tutaj jeszcze do tajemnicy Edwarda Leedskalnina, ktory sam wybudowal Coral Castle. Leedskalnin powiedzial jedynie ze zastosowal metode budowniczych piramid. Jest to historia nie tak odlegla w czasie (lata 1920-1950) i tez pelna tajemnic.

Pozdrawiam, Gabi.

Rozwiń odpowiedzi (1)

Czw, 7 sie 2025 18:49 | ocena: + 1

Dariusz_11 | Załogant

@RomaRoma,

Cześć Gabi.

Ja lubię czytać komentarze Załogantów FN. Nawet się cieszę, że ktoś pod nim podpisze się w sposób określający jego płeć. Pomaga mi to odnieść się w dyskusji z pewnym szacunkiem i prawidłowym odbiorem przez czytającego adwersarza.

Wracając do Twojego postu. Napisałaś cyt. „…Dysk nie należy do epoki w której został znaleziony …”. Hm ….. skąd ta pewność ? A może dysk ten jest z tej samej epoki, ale z innego rejonu/kontynentu ?

Jeszcze jeden mój komentarz do Twojej wypowiedzi nt. budowy koralowego zamku przez E. Leedskalnina. To prawda, że fascynujące jest jak on to zbudował, zapakowywał na przyczepę i ponownie ustawiał w docelowym miejscu. Ale nie mniej tajemnicze jest skąd, dlaczego i w jaki sposób, posiadł wiedzę do realizacji takiego projektu. Tej zagadki chyba nie rozwiązuje okoliczność, że wywodził się z rodziny kamieniarskiej.

Pozdrawiam Dariusz 11

Czw, 7 sie 2025 10:52 | ocena: + 2

WiolaKowalska-1993 | Załogant

Ciekawy przedmiot, ja trafiłam na taką tezę, że ten dysk mógł służyć jako....nawilżacz powietrza.
Stawiano dysk wypełniony wodą na ogień, gdzie para wodna wydobywała się do pomieszczenia.
Wyglądem przypomina niezidentyfikowany obiekt latający, ja jestem pod wrażeniem, że takie coś istniało i zachowało się przez ponad 3000 lat.

Rozwiń odpowiedzi (1)

Sob, 9 sie 2025 02:19 | ocena: + 2

RomaRoma | Załogant

@WiolaKowalska-1993,
Dokladnie przez okolo 5000 lat. Datowanie jest 3000 BC. Wiek artyfaktu jest zdumiewajacy.
Pozdrawiam, G.

Rozwiń odpowiedzi (1)

Sob, 9 sie 2025 14:40 | brak oceny

WiolaKowalska-1993 | Załogant

@RomaRoma, Mało jest takich skarbów na świecie z takim wiekiem. Dla mnie, jest niepojęte, że tyle wytrwało lat i możemy to zobaczyć.

Śr, 6 sie 2025 18:55 | ocena: + 3

Dariusz_11 | Załogant

Dzień dobry Załogantom.

Pozwólcie, że coś Wam zacytuję:

„Na temat Dysku z Sabu napisano wiele teorii, ale dysk nie był częścią żadnej maszyny z obrotowymi elementami ani maszyny parowej: dysk z Sabu jest zbyt delikatny. Dysk Sabu to kopulasta, perforowana płyta, zainstalowana wewnątrz przeciwprądowej jednostki reakcji chemicznych, która za panowania Snofru stała się wieżą podobną do Solvaya, służącą do produkcji węglanu sodu Na2CO3, najczystszej mineralnej formy natronu, soli używanej przez starożytnych Egipcjan w procesie mumifikacji. W centrum: schematyczny rysunek europejskiej wieży Solvaya do karbonatyzacji z XIX wieku, przedstawiający układ segmentów w poszczególnych komorach oraz przeciwprądowe dyski w kształcie kopuły”.
Źródło: https://www.milleetunetasses.com/blog/chemistry-in-ancient-egypt/disc-of-sabu-by-ancient-egyptian-technology.html

Sugerują w artykule milleetunetasses, że tych dysków było wiele (min. kilkanaście). Czyżby starożytni włożyli do grobowca faraona tylko jeden element z ww. „fabryki” soli ? Ja odnoszę wrażenie, że też nie wiedzieli co to jest. A że był to ładny design, nie do podrobienia, to dali faraonowi na nowej drodze, może się przyda.

Tak na poważnie, to dlaczego nie ma zdjęć spodu tego dysku. Możliwe, że pokazywanie go tylko z tej jednej strony, wprowadza nas w błąd. Chyba ktoś próbuje nas utwierdzić w przekonaniu, że ewentualne wytłumaczenia zastosowania/funkcji tego dysku, należy zawsze interpretować tylko z tej widocznej strony.

A może ktoś wskaże link lub www. , na którym jest druga strona dysku ?

Pozdrawiam Dariusz 11

Śr, 6 sie 2025 18:01 | ocena: + 1

bobby | Załogant

Cześć, wygląda jak część od jakiejś maszyny.

* Informujemy, iż treści zamieszczane w komentarzach, lub innych rubrykach, w których internauta może dodać swój wpis nie są stanowiskiem Fundacji Nautilus i nie stanowią one odzwierciedlenia naszych poglądów, upodobań bądź sympatii. Fundacja Nautilus nie ponosi odpowiedzialności za treść komentarzy zamieszczanych przez Użytkowników.

Aby dodać komentarz, zaloguj się.

Wejście na pokład

Rejestracja

Wiadomość z okrętu Nautilus

Nasz brytyjski kolega zajmujący się UFO Nick Pope właśnie pożegnał się ze wszystkimi w dramatycznym wpisie w mediach społecznościowych. „Mam czwarte stadium raka krtani z przerzutami do wątroby, nie mam szans, żeby z tego wyjść.”Nick Pope był stałym gościem jednego z najdłużej emitowanych seriali kanału History Channel, „Starożytni kosmici”. Jest również angielskim komentatorem tematyki UFO, autorem wielu książek i byłym urzędnikiem państwowym.

UFO24

więcej na: emilcin.com

Wt, 17 luty 2026 04:50 | Obiekt obserwowałam/em 21 listopada 2025 r. w godzinach 23:45–23:55. Lokalizacja obserwacji: 53.8418°N, 20.5040°E (okolice Dągi – Warmia i Mazury) Patrzyłam/em w kierunku rejonu konstelacji Wielkiej Niedźwiedzicy (okolice 'Dużego Wozu'). Zaobserwowałam/em bardzo jasny obiekt poruszający się wyraźnie z lewej strony na prawą. Obiekt pozostawiał świetlistą smugę i zniknął w sposób przypominający spalenie/rozpad, po kilku do kilkunastu sekund.

Artykułem interesują się

Poniżej lista Załogantów, których zainteresował ten artykuł. Możesz kliknąć na nazwę Załoganta, aby się z nim skontaktować.

ania28261

WiolaKowalska-1993

Dziennik Pokładowy

wszystkie wpisy

Środa, 27 sierpnia 2025 | 86-letni mężczyzna był gotowy poddać się operacji w gabinecie chirurgicznym. Chciał poznać tajemnicę związaną z objawieniem maryjnym, którego był świadkiem jako kilkuletni chłopiec.

czytaj dalej