Dziś jest:
Piątek, 30 października 2020

Listopad... boję się tego listopada. Wydarzą się na jesieni bardzo złe rzeczy, to będzie koniec tego świata, jaki znamy i lubimy, tej rzeczywistości spokoju i bezpieczeństwa. Widzę też wojsko na ulicach, dużo wojska. Wojsko... pojawi się wojsko.
Jasnowidz Krzysztof Jackowski, lipiec 2020

Komentarze: 1
Wyświetleń: 3699x | Ocen: 14

Oceń: 2/5
Średnia ocena: 5/5


Sob, 21 gru 2019 23:40   
Autor: FN, źródło: FN   

KATASTROFA W ROSWELL – CZY RZECZYWIŚCIE ZNALEZIONO POJAZD UFO?

21 grudnia odbyło się spotkanie zespołu projektu „Otwarte Niebo”. Rozmawialiśmy o najnowszych produkcjach dokumentalnych z USA dotyczących UFO. Filmów powstaje bardzo dużo i musimy śledzić na bieżąco co ważniejsze pozycje. Znowu pojawił się temat Roswell, który jest w jednym z najnowszych dokumentów, które powstały w ramach wydawnictwa MUFON.
Powraca w nim temat legendarnej postaci dla Roswell, czyli pułkownika Philipa J. Corso. W naszej bibliotece jest książka „The Day After Roswell”.



To w niej pada legendarne zdanie Philipa J. Corso „widziałem ciała obcych istot”.





Warto napisać, co wiemy o tej postaci. Podczas swojej 21-letniej kariery wojskowej Philip J. Corso pracował jako oficer wywiadu w Korei, doradca IB-1 bezpieczeństwa narodowego prezydenta Dwighta Eisenhowera i otrzymał 19 odznaczeń za wzorową służbę. Mimo przejścia na emeryturę został doradcą do spraw bezpieczeństwa, pracując dla senatorów Jamesa Eastlanda i Stroma Thurmonda, a w 1997 r. zeznawał przed Komisją Bezpieczeństwa Stanów Zjednoczonych w sprawie jeńców wojennych, przetrzymy- wanych w Korei Północnej.



Jednak to okres, kiedy kierował działem techniki przy Instytucie Badawczo-Rozwojowym Armii Amerykańskiej, sprawił, że w świecie ufologicznym zawrzało. Właśnie wtedy – jak opisuje w książce The Day After Roswell („Nazajutrz po Roswell”) – miał za zadanie rozłożenie na części i zanalizowanie budowy pozaziemskiego pojazdu, który rozbił się w 1947 roku w czasie lądowania w Roswell.


Podczas obchodów 50. rocznicy tych wydarzeń pułkownik udzielił wywiadu, który jest w naszym archiwum FN.

– Ostatnio często zadaje mi się to pytanie. Dlaczego to zrobiłem? Pewnego dnia wnuczek zapytał mnie: „Dziadku, czy widziałeś kiedyś kosmitę?” Odrzekłem mu: „Całkiem niewykluczone, że tak”. Zawsze chciałem opisać moje wojskowe doświadczenia i nawet zacząłem robić notatki, dotyczące mojej pracy w wywiadzie – spisywałem wyłącznie fakty. Lecz kiedy poznałem Billa (Williama Birnesa – współautora książki), zaczęliśmy koncentrować się głównie na Roswell. Bili zebrał moje notatki, dopracował je i stworzył z nich historię zrozumiałą dla ogółu.
Kiedy zaczęliśmy pisać, musieliśmy zmierzyć się ze znaczeniem i z konsekwencjami tej historii, częściowo związanymi z obcą technologią i UFO, a także z walką wywiadów i bezpośrednim zagrożeniem wojną w tamtych czasach. Wydawca powiedział nam: „Zbliża się 50. rocznica wydarzeń w Roswell, zabierzcie się za to zagadnienie”.
– Czy mógłby Pan pokrótce streścić książkę?
– Chodzi przede wszystkim o to, że zabraliśmy z miejsca wypadku różne przedmioty oraz sprzęt i przekazaliśmy je Amerykanom. To, czego działanie udało nam się zrozumieć, wprowadzaliśmy do produkcji – dlatego w latach 60. technika zrobiła duże postępy. Weźmy choćby światłowody. Gdy zobaczyłem je po raz pierwszy, nie wiedziałem, do czego służą; teraz opiera się na nich cała komunikacja.
Książka dotyczy analizy i rozwoju techniki przyniesionej z pustyni w 1947 r. Pomyślmy o laserach, układach scalonych i noktowizorach. Niektórzy powiadają: „Niemcy i Brytyjczycy dysponowali techniką noktowizyjną już pod koniec II wojny światowej – nie wmawiajcie, że pochodzi ona spoza Ziemi”. Lecz armia była bardzo ostrożna przy wprowadzaniu takich urządzeń do przemysłu.
– Jak udało się Panu wprowadzać obce technologie, unikając niewygodnych pytań?
– Badaliśmy je w laboratoriach należących do prywatnych firm i zajmujących się podobnymi zagadnieniami. Naszym jedynym warunkiem było to, że dokumentacja nie może zawierać śladu
 informacji, skąd ta technologia pochodzi. Na początku nie mieliśmy o tych rzeczach najmniejszego pojęcia, ale wydawały nam się ważne. Przedsiębiorstwa otrzymywały fundusze na badania i przedmioty pozaziemskiego pochodzenia – lecz nie wiedzieli, skąd je mamy. Otrzymywali obiekty, musieli się dzielić z nami odkryciami, ale pieniądze pozostawały u nich. Takie postępowanie wydało nam się słuszne.
– Czy byliście w stanie wyciągnąć jeszcze jakieś wnioski na podstawie znalezisk w Roswell?
– Bardzo wiele odkryć zawdzięczamy brakowi pewnych elementów – to, czego nie było, okazywało się równie ważne jak to, co odnaleziono. Na pokładzie statku nie odkryto żadnego jedzenia, wody, ani urządzeń do ich przechowywania. Nie było tam też toalety ani udogodnień medyczno-wypoczynkowych. Od tego wyszliśmy, starając się wymyślić produkty umożliwiające dalekie podróże człowieka w kosmos, np. odnawialne źródła tlenu i pożywienia. Odkryłem, że ciało odżywiane elektromagnetycznie jest w stanie przeżyć. Nasz pomysł, żeby napromieniowywać jedzenie, wykorzystano później do przechowywania żywności na pokładzie statków kosmicznych.
– Co się stało z Obcymi? Czy któryś z nich przeżył katastrofę?
– Nie, wszystkich pięciu zginęło. Ponieważ byli klonami, ich zwłoki ulegały bardzo szybkiemu rozkładowi. Udało mi się zobaczyć jedno z ciał z Roswell. Miałem przyjaciela, sierżanta, który 6 lipca 1947 r. wpuścił mnie do budynku weterynarii i pokazał istotę, zanurzoną w płynie wypełniającym drewnianą skrzynię. Ciało przypominało bardzo niskiego człowieka, ale miało czteropalczaste dłonie, bladoszarą skórę i nieproporcjonalnie dużą głowę w kształcie żarówki. Istota nie miała uszu, brwi ani zarostu, usta były wąziutkie jak szczelinka, a ogromne oczy przypominały kształtem migdały. Miałem nadzieję, że będzie można wytłumaczyć to wszystko jakoś inaczej, ale z drugiej strony wiedziałem, że to kosmita.
– Czy widział Pan film wideo, nakręcony w Roswell podczas sekcji zwłok?
– Widziałem cały ten materiał i zauważyłem w nim parę istotnych rzeczy, o których z całą pewnością nikt inny nie mógł wiedzieć co tylko dodaje mu wiarygodności. Skłaniam się raczej ku potwierdzeniu jego autentyczności, ale nie jestem tego pewien w stu procentach.
– Jak jest Pana stosunek do opinii, że Obcy znalezieni w Roswell byli tylko manekinami używanymi do testów?
– Nie chcę nikogo krytykować, ale wojsko powinno było wymyślić coś lepszego. Wydaje mi się, że takie wytłumaczenie jest bardzo głupie. Rozumiem, że chcieli zapobiec panice, ale takie łatwe do przejrzenia kłamstwo jest wręcz obraźliwe.
– Czy dowiedział się Pan skąd pochodzili przybysze?
– Niestety nie. Nigdy nie udało się nam dojść, kim byli ani skąd przybyli. Mieliśmy teorię, że byli klonami i nazwaliśmy ich „pozaziemskimi istotami biologicznymi”. Wydaje mi się, że popełniliśmy wielki błąd, nie badając tych ciał dokładniej. Trzeba było przeanalizować wszystko od początku do końca. Te humanoidy miały skórę odmienną od naszej, ich mózg również pracował inaczej. Bardzo interesujące były ich kości i mięśnie, bo w przeciwieństwie do ludzkich, wyjątkowo dobrze znosiły podróże kosmiczne.
– Czy domyśla się Pan, jaki mógł być cel wizyty kosmitów na Ziemi?
– Istnieje domniemanie, że byli klonami, wyhodowanymi specjalnie do podróży kosmicznych przez jakąś wyższą rasę, i że wiele latających spodków uległo katastrofom z powodu błędu systemu nawigacyjnego, którego częścią byli sami Obcy. Jestem przekonany, że nauka jest w stanie odkryć, jak wyglądała rasa wytwarzająca takie klony.
Moim zdaniem – napisałem to zresztą w mojej książce – Obcy mieli, i ciągle mają, wrogie zamiary. Na szczęście dysponujemy już środkami, które mogą zmniejszyć to zagrożenie. Przy użyciu technologii poznanej podczas analizy pojazdu z Roswell, możemy ich zestrzelić za pomocą silnych laserów lub nawet strumieniowej broni cząsteczkowej.
– Czy po publikacji Pańskiej książki rząd próbował Pana w jakiś sposób uciszyć?
– Nie, nikt nie kazał mi zamilknąć. Przyrzekłem jedynie, że nie będę podróżował do krajów komunistycznych. Tak zwani „ludzie w czerni”, o których mówi się, że są rządowymi agentami,
wysyłanymi z zadaniem uciszania świadków wizyt kosmitów, nie istnieją. Zresztą byłem przecież dowódcą wojskowym i nigdy bym sobie na coś takiego nie pozwolił.
– Do jak wielu informacji mają dostęp prezydenci? Czy znają na przykład prawdę o katastrofie w Roswell?
– Mówić tylko mogę o tych prezydentach, których znam. Eisenhower doskonale o tym wiedział. Wiedział też Reagan i prawdopodobnie również Truman. Jednak na pewno byli też inni, o których nie wiem. Wydaje mi się niemożliwe, żeby prezydent nie wiedział o tak istotnych rzeczach. Nosi przecież tytuł głównodowodzącego i jeśli zażąda jakiejś informacji, powinien ją otrzymać.

Obca technologia
W 1961 roku Corso, wówczas w randze podpułkownika, rozpoczął pracę w Pentagonie w dziale Obcej Technologii. Jednym z jego pierwszych zadań było zbadanie dokumentacji Roswell. Wśród papierów znalazło się pudełko z następującymi pozostałościami statku:
– Przejrzyste, pojedyncze, podobne do szkła druty, cieńsze niż miedziane (włókna optyczne);
– Cienkie, 5-centymetrowe, matowo-szare płytki, wyglądające jak plastik, na których
znajdowała się nieco wypukła druciana siateczka (obwody scalone);
– Dwuczęściowy zestaw eliptycznych okularów, cienkich jak skóra. Patolodzy twierdzili, że pasowały do soczewek kosmitów (noktowizory);
– Mała latarka z własnym źródłem zasilania, nie wytwarzająca promienia świetlnego, dopóki nie została skierowana na jakiś przedmiot. Wtedy czerwone światło stawało się tak intensywne, że przedmiot zaczynał się dymić. Zdaniem Corso był to instrument chirurgiczny, który mógł być użyty do okaleczania bydła. (laser);
– Ciemna, metaliczna i podobna do folii tkanina, na której nie widać było śladów złożeń lub zgnieceń (włókna o wielkiej wytrzymałości);
– Opaska na głowę z elektrodami z każdej strony. Nie odkryto sposobu jej stosowania; być może stanowiła zwykłą opaskę podtrzymującą włosy – jednakże, jak twierdzą świadkowie, Obcy byli ich pozbawieni.

System obrony przed Obcymi?
Corso twierdzi, że technologia użyta w pozaorbitalnym systemie obronnym (SDI), ochrzczonym mianem „Gwiezdnych Wojen”, została przeniesiona z pojazdu, który uległ wypadkowi w Roswell (np. akcelerator cząsteczek „Saturn”, używany do wytwarzania pulsujących promieni Roentgena wielkiej mocy).
Prezydent Reagan – inicjator projektu, który miał bronić USA przed sowieckim atakiem nuklearnym – opisał go jako „tarczę obronną, która nie skrzywdzi ludzi, lecz unieszkodliwi pociski nuklearne, zanim dosięgną ludzi”. Corso jest odmiennego zdania co do przeznaczenia tego systemu:
„Oba państwa (USA i ZSRR) zdawały sobie sprawę, jakie naprawdę są cele SDI i nie chodziło tu o rakiety z głowicami nuklearnymi, lecz o obce pojazdy kosmiczne, które uważały się za niewidoczne i nietykalne, gdy przemykały się na skraju atmosfery naszej planety”.
Corso posuwa się dalej, uważając, że zimna wojna dobiegła końca dzięki współpracy Stanów Zjednoczonych i Związku Radzieckiego:
„To, o co walczyliśmy, stało się mało istotne w obliczu zagrożenia ze strony istot tak zaawansowanych technologicznie. Zdawaliśmy się być niczym więcej, jak tylko ich zwierzętami hodowlanymi, które mogliby wykorzystać w dowolny sposób”.
Pułkownik Corso był zdania, że ludzkości udało się to zagrożenie oddalić.

Philip James Corso
Birth    22 May 1915
Sandusky, Erie County, Ohio, USA
Death    16 Jul 1998 (aged 83)
Jupiter, Palm Beach County, Florida, USA





Na pokładzie okrętu Nautilus przygotowania do kolejnej operacji z serii „Otwarte Niebo”. Będzie wyjazd, już rezerwujemy miejsca w hotelu i kompletujemy sprzęt. Wyruszamy na początku nowego roku, czyli… już niedługo! Na razie przed nami święta. Już teraz wszystkim życzymy Wesołych Świąt!


Komentarze: 1
Wyświetleń: 3699x | Ocen: 14

Oceń: 2/5
Średnia ocena: 5/5


Sob, 21 gru 2019 23:40   
Autor: FN, źródło: FN   


Komentarze (1)
Poniżej znajduje się lista komentarzy.

Śr, 25 gru 2019 08:35 | ocena: + 1

Caoii | Załogant

A co jeżeli faktycznie są rasy istot odwiedzających Ziemię i wrogich ludziom?

Zanim jeszcze zacząłem czytać Nautilusa na podstawie tego czego dowiedziałem się wcześniej sądziłem, że są rasy istot negatywnie nastawione do ludzi, porywające ich na nieprzyjemne badania, okaleczające bydło i tym podobne, ale te powiedzmy dobre istoty przyjaźnie nastawione do ludzi i wysoko rozwinięte duchowo trzymają ich trochę jakby w szachu ograniczając ich wpływy na Ziemi. Coś w stylu ,,my się zajmiemy istotami spoza Ziemi które wam zagrają, a wy musicie zająć się tymi na Ziemi (tymi na Ziemi czyli złymi ludźmi) ;)

Może tak faktycznie jest, zwłaszcza, że czytałem kiedyś relacje o na przykład walczących ze sobą latających spodkach, kilka goniło jeden inny i go zestrzeliło.

Wyświetl według: Chronologicznie Ocena
w kolejności: rosnąco malejąco

* Informujemy, iż treści zamieszczane w komentarzach, lub innych rubrykach, w których internauta może dodać swój wpis nie są stanowiskiem Fundacji Nautilus i nie stanowią one odzwierciedlenia naszych poglądów, upodobań bądź sympatii. Fundacja Nautilus nie ponosi odpowiedzialności za treść komentarzy zamieszczanych przez Użytkowników.

Aby dodać komentarz, zaloguj się.
szukaj:  

Wejście na pokład

Zapamiętaj mnie

Wiadomość z okrętu Nautilus

27 października 2020 zapadły decyzje o udziale Fundacji Nautilus w dwóch ważnych wydarzeniach zagranicznych związanych z UFO, które będą transmitowane on-line. Niestety dostęp do nich będzie wyłącznie możliwy dla ich uczestników i będą miały charakter zamknięty.

UFO24

więcej na: emilcin.com

Nie, 25 paź 2020 08:45 | [...] Dzisiaj nad Warszawską Wolą zauważyliśmy dziwne światło dość duże nieruchome i wyglądające  na zawieszone pod chmurami. Pojawiło się na południowym , poludniowo-wschodnim niebie. Chciałabym się dowiedzieć czy jest to zjawisko naturalne czy jakiś sztuczny obiekt. Wysyłam w załączniku zdjęcia. Pozdrawiam serdecznie.Z Poważaniem[dane do wiad. FN]

Artykułem interesują się

Poniżej lista Załogantów, których zainteresował ten artykuł. Możesz kliknąć na nazwę Załoganta, aby się z nim skontaktować.

Brak zainteresowanych Załogantów.

Dziennik Pokładowy

Czwartek, 15 października 2020 | Koronawirus kryje w sobie wiele tajemnic i ukrytych przed nawet najlepszymi laboratoriami na świecie niespodzianek, które właśnie wywracają znany nam świat do góry nogami. Proces wielkiej przemiany zaczął się śmiesznie, wręcz zabawnie – ot, jakiś śmieszny wirus z Chin, co to zabija tylko starców, a resztę traktuje „bezobjawowo”. Ale to nie jest takie proste.

czytaj dalej

FILM FN

FENOMEN LATAJĄCYCH KUL - film z archiwum wideo FN

archiwum filmów

Archiwalne audycje FN

Playlista:

rozwiń playlistę




Właściwe, pełne archiwum audycji w przygotowaniu...
Będzie dostępne już wkrótce!

Poleć znajomemu

Poleć nasz serwis swojemu znajomemu. Podaj emaila znajomego, a zostanie wysłane do niego zaproszenie.

Najnowsze w serwisie

Wyświetl: Działy Chronologicznie | Max:

Najnowsze artykuły:

Najnowsze w XXI Piętro:

Najnowsze w FN24:

Najnowsze Pytania do FN:

Ostatnie porady w Szalupie Ratunkowej:

Najnowsze w Dzienniku Pokładowym:

Najnowsze recenzje:

Najnowsze w KAJUTA ZAŁOGI: OKRĘT NAUTILUS - pokład on-line:

Najnowsze w KAJUTA ZAŁOGI: Projekt Messing - najnowsze informacje:

Najnowsze w KAJUTA ZAŁOGI: PROJEKTY FUNDACJI NAUTILUS:

Informacja dotycząca cookies: Ta strona wykorzystuje ciasteczka (cookies) w celu logowania i utrzymywania sesji Użytkownika. Jeśli już zapoznałeś się z tą informacją, kliknij tutaj, aby ją zamknąć.