CZY WSZYSCY TRAFIMY PO ŚMIERCI DO... BRAHMALOKA?

Brahmaloka to dziwne słowo znane w Indiach, które oznacza miejsce błogienia szczęścia i spokoju. Wszystko wskazuje na to, że to może być kolejne określenie czegoś, co my nazywamy niebem i gdzie trafiamy po śmierci.

Brahmaloka (trl. brahmaloka, świat Brahmy) to według wierzeń hinduskich subtelny wymiar egzystencji po śmierci. Także specjalna sfera w zaświatach, gdzie jest królestwo stwórcy sagunabrahmana.

Wyznawcy hinduizmu wierzą, ze ponad tym poziomem kosmicznego bytu znajduje się nirgunabrahman (poziom niezróżnicowanego Absolutu). Brahmaloka ma znajdować się w centralnej części sczzytu góry Mahameru, czyli Złotej Góry – siedziby bogów.

W hinduizmie Brahmaloka jest również uważana za planetę (!), na której zamieszkuje Brahma, bóg stwórca, będący jednym z członków Trimurti obok Wisznu i Szywy, wraz z jego małżonką Saraswati 2.

Starożytne przekazy mówią, że to fascynujące miejsce, pełne mistycznego znaczenia i duchowej głębi, które stanowi część hinduskiej wizji wszechświata i życia po śmierci.

Muktikopaniszad opisuje rodzaj wyzwolenia o nazwie salokja, który ma miejsce gdy bezcielesny jogin rezyduje w brahmaloce w błogości i jest bliski Brahmie. Komentując stan wyzwolenia osiągany w brahmaloce Ramana Mahariszi objaśnia, iż nie ma różnic w jakości doświadczenia tego, który odszedł do brahmaloki i tam osiągnął wyzwolenie, oraz mahatmy (wyzwolonego w chwili śmierci) i dźiwanmukty (wyzwolonego za życia).

Niezwykle ciekawa jest informacja, że w hinduizmie Brahmaloka to planeta, na której zamieszkuje Brahma.

Słowo "brahmaloka" pojawiło się w korespondencji do FN.

[...] To co podleciało do Pana Roberta w materiale JHWH THEHOOBA czyli PLANETA BOGÓW nazywa się Brahmaloka w kulturze indyjskiej.

[...] Mówi się, że jest to siedziba Boga stwórcy. Warto poczytać o tym na wikipedii, bardzo duży wyjaśnia z czy mamy do czynienia  https://en.wikipedia.org/wiki/Brahmaloka . Brahmaloka jest również znana jako planeta Bhagavana.  Według mnie tą planetą  jest Thehooba. Na tej planecie mieszkają bogowie, którzy byli już opisani przez ludzi, w Enuma  Elisz.

Wiele moich źródeł pokrywa się z tym co jest napisane w Enuma Elisz. Oczywiście Enuma Elisz nie można rozumieć zawsze dosłownie, ale sens jest zawsze zachowany. Bogowie Ci w Biblii nazywani są Elohim w liczbie mnogiej, a w liczbie pojedynczej Jahwe i JHWH. Uważam, że wszędzie gdzie wierzono w bogów, wierzono właśnie w Nich. Są wysoko rozwinięci, ale nie są doskonali, dążą cały czas do szczytowej formy rozwoju ducha i materii w naszej rzeczywistości. Chcą być doskonałym odbiciem natury. Takim doskonałym odbiciem natury był Bruno Gröning. Natura ma dwie twarze, można powiedzieć, że jest pyszna. W naszym języku słowo pyszny też ma dwa znaczenia, z jednej strony oznacza coś dobrego w smaku, a z drugiej oznacza pychę. Można powiedzieć, że Bogowie Ci w szczytowej formie rozwoju przypominają Boga Janusa

https://pl.wikipedia.org/wiki/Janus_(mitologia)

Oczywiście w naturalnej formie ta druga twarz to po prostu włosy, które przypominają twarz. Natura zawsze dąży do równowagi i to widać również w ciele jak się jest naturalnym