Zachowany w kajucie.  
Dodaj do interesujących

#962 Materializacja proszku wibhutti we Wrocławiu - styczeń 2026

To dzieje się teraz! Na metalowej figurce hinduskiego mistrza duchowego Sai Baby ze Shirdi pojawia się proszek wibhutti. Figurka znajduje się w mieszkaniu na terenie Wrocławia.  Informacja o tym niezwykłym zjawisku jest z 22 stycznia 2026.

Wibhutti (vibhuti) to święty popiół używany w hinduizmie, szczególnie w tradycji związanej  z kultem boga Śiwy. Dla milionów ludzi na świecie nie jest to zwykła substancja, lecz symbol duchowej przemiany, ochrony i obecności boskiej energii.

Czym jest wibhutti

Wibhutti powstaje tradycyjnie ze spalonych w rytuale świętych ziół, drewna i suszonego krowiego łajna, które w hinduizmie uznawane są za czyste i symboliczne. Samo słowo vibhuti w sanskrycie oznacza:

„boską moc”, „chwałę”, „manifestację energii duchowej”.

Znaczenie duchowe

Wibhutti przypomina człowiekowi o trzech fundamentalnych prawdach:

• wszystko materialne przemija,

• ciało jest nietrwałe,

• duch jest wieczny.

Popiół symbolizuje to, co pozostaje po spaleniu ego, pragnień i iluzji świata.

Wibhutti u Sai Baby

Satya Sai Baba rozsławił wibhutti na całym świecie. Tysiące świadków relacjonowało, że:

• materializował wibhutti z dłoni,

• popiół pojawiał się samoczynnie w domach jego wyznawców,

• był używany jako forma błogosławieństwa i duchowego wsparcia.

Dla jego uczniów wibhutti nie było „cudem dla efektu”, lecz znakiem miłości, opieki i przypomnieniem o Bogu.

Sai Baba mówił:

„Wibhutti nie uzdrawia samo z siebie. Uzdrawia wiara, czystość serca i miłość”.

Zastosowanie

Wibhutti bywa:

• nanoszone na czoło (trzy poziome linie – symbol Śiwy),

• trzymane w domu jako ochrona duchowa,

• używane w modlitwie,

• przyjmowane symbolicznie w minimalnych ilościach (nie jako lek, lecz akt wiary).

Wymiar symboliczny

W sensie głębokim wibhutti oznacza:

• zwycięstwo ducha nad materią,

• spalenie karmy,

• przypomnienie, że człowiek nie jest tylko ciałem.

Dlatego dla wielu ludzi popiół ten ma ogromne znaczenie emocjonalne i duchowe, niezależnie od tego, jak ktoś interpretuje zjawiska materializacji.

Sai Baba ze Shirdi to jedna z najbardziej tajemniczych i niezwykłych postaci duchowych Indii. Do dziś — ponad sto lat po jego śmierci — miliony ludzi różnych religii uważają go za świętego, mistrza duchowego, a nawet wcielenie boskości. Jego życie owiane jest zagadką, a nauki pozostają zadziwiająco aktualne.

Kim był Sai Baba ze Shirdi

Sai Baba urodził się prawdopodobnie w pierwszej połowie XIX wieku. Nie znamy dokładnej daty ani miejsca jego narodzin, co samo w sobie stało się częścią jego legendy. Gdy jako młody chłopiec pojawił się w niewielkiej wiosce Shirdi w stanie Maharasztra, nikt nie przypuszczał, że stanie się jedną z najważniejszych postaci duchowych Indii.

Przez wiele lat żył jak asceta:

• spał w zrujnowanym meczecie,

• nosił prostą szatę,

• żebrał o jedzenie,

• większość czasu spędzał w milczeniu lub modlitwie.

Ludzie nazywali go po prostu Sai — słowo to łączy w sobie znaczenia zarówno hinduskie, jak i muzułmańskie.

Święty ponad religiami

Największą niezwykłością Sai Baby ze Shirdi było to, że nie należał do żadnej religii, a jednocześnie łączył wszystkie.

• cytował Koran,

• mówił o Bogu jak hinduistyczny sadhu,

• modlił się w meczecie,

• pozwalał czcić się zarówno hindusom, jak i muzułmanom.

Jego najsłynniejsze przesłanie brzmiało:

„Sabka Malik Ek” — „Bóg jest jeden dla wszystkich”.

W czasach napięć religijnych w Indiach było to przesłanie rewolucyjne.

Dhuni – święty ogień

W meczecie, który nazwał Dwarkamai, przez cały czas płonął ogień – dhuni. Sai Baba twierdził, że ogień ten ma znaczenie duchowe i ochronne.

Popiół z dhuni — udhi — rozdawał ludziom jako błogosławieństwo. Wielu wiernych do dziś uważa, że udhi przynosiło:

• uzdrowienia,

• ochronę,

• ulgę w cierpieniu,

• duchowe ukojenie.

To właśnie z tej tradycji później wywodzi się symbolika wibhutti.

Cuda i niezwykłe zdarzenia

Świadkowie życia Sai Baby opisywali liczne zjawiska, które uznawali za cudowne:

• uzdrawianie chorych,

• pojawianie się w dwóch miejscach jednocześnie,

• znajomość myśli ludzi,

• kontrolę nad ogniem i żywiołami,

• przewidywanie przyszłych wydarzeń.

Sam Sai Baba nigdy nie przywiązywał do tego wagi. Powtarzał:

„Cuda nie są ważne. Ważna jest przemiana serca”.

Nauka Sai Baby

Jego nauki były proste, ale głębokie:

• miłość do wszystkich istot,

• pokora,

• cierpliwość,

• służba innym,

• zaufanie Bogu.

Najczęściej powtarzał trzy słowa:

Śraddha – wiara
Saburi – cierpliwość

Twierdził, że jeśli człowiek posiada te dwie cechy, reszta przyjdzie sama.