Wiele osób stara się robić wszystko tak, jak tylko potrafi najlepiej i wprowadza w życie nauki duchowe, ale "oczekuje szybkiej zmiany, a jej nie ma i nie ma". I samo oczekiwanie zamienia się w utrapienie, a następnie smutek i gorycz. Tymczasem ten proces zachodzi stopniowo i powoli (ale wyraźnie!), ale niecierpliwość takiego człowieka potrafi go ignorować i sprawiać, że zamiast spokoju ducha pojawia się rozgoryczenie.

Dobrze ilustruje tę sytuacja przypowieść starego mistrza, która znajduje się w naszym archiwum i którą cytujemy poniżej.

[...] Był sobie raz mały chłopiec, który lubił gołębie. Tak długo prosił rodziców, aż podarowali mu parkę tych ptaków.
Chłopiec był niepomiernie szczęśliwy. Każdą wolną chwilę spędzał przed dużą klatką i obserwował z radością swoje ptaszki. Pewnego razu zbudowały one gniazdo. Radość chłopca nie miała granic. „Teraz będą wysiadywać jajka i wkrótce będzie miał jeszcze więcej gołębi do obserwowania i podziwiania”, rozmarzał się. Zawsze, kiedy podchodził do klatki, patrzył, czy w gnieździe leży już jajko.
Pewnego dnia leżały w nim nawet dwa. „Wkrótce będę miał następne dwa śliczne gołąbki”, myślał sobie. „A gdy urosną, będą też wysiadywać jajka. Za jakiś czas będę miał sześć, potem osiem, dziesięć, dwanaście - całe stado gołębi, które będą sobie szczęśliwie żyły w dużym gołębniku z pięknymi roślinami” marzył chłopiec.
Tak mijały dni.
Ciągle zaglądał do gniazda i sprawdzał, co się w międzyczasie zdarzyło.
Nie zauważył przy tym, że siał tyle niepokoju, iż gołębie w ogóle nie mogły wysiadywać jajek i młode gołąbki nigdy się nie wylęgną, bo przez ów niepokój, nie mogły zostać wystarczająco wygrzane.
Wyciągnij wnioski z zachowania tego małego chłopca, który inaczej nie potrafił. Miej zaufanie, że wszystko będzie przebiegało tak jak powinno.
Nie musisz stale podglądać, sprawdzać, porównywać. Ufaj, że Boski pierwiastek, z którym masz łączność, automatycznie tam cię poprowadzi, gdzie masz dojść. Ufaj, bądź szczęśliwy, a wiele, wiele przepięknych gołębi przyozdobi twoje niebo. [...]