W górskiej świątyni żył mistrz, którego lekcje były proste, lecz trafiały w sedno. Ludzie przychodzili do niego z różnymi problemami: jedni pytali o sens życia, inni o duchowość, a jeszcze inni po prostu o to, jak poradzić sobie ze stresem codzienności.

Pewnego dnia młody człowiek zaczął opowiadać mu o swoich problemach. Mówił długo: o pracy, o ludziach, którzy go denerwują, o planach, które nie wychodzą.

Mistrz słuchał, potem podał mu kubek i zaczął nalewać herbatę.
Herbata jednak wylała się na stół.

- Przestań! Kubek jest pełny! - krzyknął chłopak.

Mistrz uśmiechnął się:

- Tak samo jak twój umysł.
- Co mam zrobić?
- Opróżnij go. Wtedy zobaczysz.

Czasem jesteśmy tak pełni własnych myśli, lęków, problemów i analiz, że nie ma w nas miejsca na spokój. Ani na rozwiązania.

Tymczasem wystarczy zrobić małą przerwę na oddech, spacer, na ciszę. Po prostu opróżnić „kubek”. I dopiero wtedy wrócić do spraw, które wydawały się nie do ogarnięcia.

Historia ta pochodzi z tradycji zen i funkcjonuje w wielu wariantach w literaturze buddyjskiej.