Bóg  (jedyny byt, który istniał zawsze) jest czasem - to naukowe odkrycie dopiero jest przed fizyką.  Jest także  każdym punktem przestrzeni. Czas jest tym, co te punkty jedynie łączy w jedną czasoprzestrzeń. Stworzył czas, ale pozostaje jednocześnie ponad nim. Czas jest nim, ale jednocześnie on jest jego panem.  Czas nie może istnieć bez boskiej energii, ale ona bez czasu istnieć może. Według naszych mistrzów stosunek Boga do czasu jest dokładnie odwrotny niż twój. On określa wszystko, co dzieje się w czasie. Dla ciebie natomiast czas jest wielkością wszystko warunkującą. Czas określa maja, świat zewnętrzny. Dlatego można by go nazwać iluzją. Taka postawa wobec czasu niesie w sobie jednak pewne niebezpieczeństwo. Może ona prowadzić bowiem do gnuśności i marnowania czasu.

Twoje życie składa się z czasu. Między narodzinami a śmiercią rozwija się twój los. Wykorzystaj ten okres, który został ci wyznaczony. Nie marnuj żadnej chwili, nie trwoń żadnej sekundy.
Pamiętaj ciągle o tym, że żaden moment twojego życia nigdy nie powróci. Jeśli raz przeminął, jest nieodwracalnie stracony.
Dokładnie tak samo jest z twoim życiem. Jeśli je zmarnujesz, będzie stracone i nigdy w ten sam sposób już się nie powtórzy.
Wykorzystaj swoje życie. Bądź aktywny/aktywna. Bądź szczęśliwy/szczęśliwa. Pomagaj innym. Oto jest ścieżka, na której spotykają się czas i wieczność. Jeśli zrozumiesz to, to znaczy, że lektura  tego wpisu w Szalupie Ratunkowej nie była stratą czasu.