Można iść przez życie uznając istnienie wyższej świadomości, można iść zakładając, że jej nie ma. Kto uważa, że jej nie ma, zamyka oczy. Idzie on przez życie jak ślepiec i musi nieustannie uważać, aby nie zderzyć się z czymś, czego nie zauważył. Są dwie możliwości w życiu, ale tylko jedna droga.

Albo decydujesz się na duchowość, albo na świat. Jeśli decydujesz się na drogę duchową, będzie ona ciebie prowadziła, tobą kierowała i odpowiednio do tego skracała drogę i czas, których potrzebujesz, by dotrzeć do celu, czyli doskonałości.

Co dzieje się jednak, gdy decydujesz się na świat, na maję? Prędzej czy później uwikłasz się w maję tak bardzo, że nie będziesz widział drogi wyjścia. Jest to nieodwołalna reguła. Nadchodzi wówczas moment, w którym kierujesz się ku swojemu wnętrzu i szukasz swojej duchowej natury. Jesteś wtedy bardzo zaskoczony tym, że jesteś istoty przede wszystkim duchową. Również w maji. Bo czymże jest maja? Jest to droga niewiedzącego prowadząca do świata ducha.