Świat ogarnęła moda samorealizacji jako drogi do szczęścia. "Ja lubię ryzykować i stawiam własne życie na szali, bo w ten sposób się samorealizuję" - często słyszymy od ludzi, którzy z głupoty ryzykują własne życie uprawiając tzw. sporty ekstremalne. Jest to sprzeczne z Prawem Kreacji, które nakazuje szanować każde życie, w tym własne. Nie mają oni pojęcia, na czym polega prawdziwa i duchowa samorealizacja (innej nie ma). Może być ona rozumiana tylko i wyłącznie jako zrealizowanie swojego prawdziwego „ja”, tzn. Boskiej istoty w sobie.

Ale istnieje też urzeczywistnienie ego, które jest sprzedawane jako samorealizacja, a jest tak naprawdę pójściem fałszywą ścieżką dyktowaną przez najniższe żądze niskich wibracji świata materii.

Ta fałszywa samorealizacja jest na ustach wszystkich. A jaki jest skutek? Małżeństwa są rozbite, rodziny rozpadają się. Społeczeństwo znajduje się na skraju przepaści.

Sprytni oszuści propagują jednak nadal tzw. samorealizację ponieważ wiedzą dokładnie, na co mogą ludzi złapać: na ich lenistwo i fascynację wszystkim, co obiecuje napięcie oraz pobudza.

Strzeż się prostych rozwiązań. Strzeż się szczególnie, jeśli do tego musisz za nie płacić dużo pieniędzy. Wszystkie one są tanie, jakkolwiek mnóstwo kosztują.

Życie nie jest tanie. Dostałeś twoje obecne życie po wielu cyklach narodzin i śmierci. Pamiętaj, że życie ludzkie już dlatego jest wielkim dobrem, że bardzo trudno je osiągnąć. Nie zatrzymuj się w swoim rozwoju przez to, iż unikasz sprawdzianów, które mają ci dalej pomóc.

Nie szukaj rozwiązania w ucieczce, lecz zastanów się, co możesz zmienić w sobie. Chcesz się naprawdę samozrealizować? Zapytaj więc siebie, czy chcesz coś z siebie dać. Sprawdzaj siebie regularnie, czy faktycznie tyle dajesz, ile ci się wydaje. Niech to sprawdzanie wejdzie ci w nawyk.

Kiedy możesz na te pytania odpowiedzieć twierdząco, zapytaj siebie, cóż to takiego jest, co dajesz. Są to najlepsze odpowiedzi na pytania o to, jak być szczęśliwym bez potrzeby ciągłego sprawdzania, czy tak jest w istocie.