Ludzie nie dostrzegają rzeczy, które zostały im podarowane przez wszechświat. Czekają na "wygraną w Lotto", a mają rzeczy, przy których owa wygrana jest... niczym. W twoim sercu jest tyle siły, tyle spełnienia, a co ty robisz? Uganiasz się za jakimiś bezwartościowymi błyskotkami.

Dostrzeż, jakim bogactwem jesteś obdarowany. Tylko wtedy będziesz mógł dawać z serca. Tylko wtedy otworzysz się na innych. Tylko wtedy będziesz mógł się śmiać nawet w najtrudniejszych sytuacjach. Tylko wtedy twoje szczęście będzie trwałe.

Kiedy pomniejszasz siebie, popadasz z konieczności w grę o władzę i kłótnie. W ten sposób popadasz w sposób nieukniniony w ucieczkę, w chorobę, jak to dzisiaj psychologowie trafnie określają.

Jeśli natomiast traktujesz siebie z szacunkiem oraz doświadczasz swojej siły i godności, wtedy nie potrzebujesz walczyć i błagać o względy przy pomocy poniżających metod. Inaczej mówiąc: Gdy pomniejszasz siebie, wybierasz ciągłe upadki.

Kiedy natomiast jesteś zdecydowany uznać swoją prawdziwą istotę, dostrzegasz, że doskonałość, której zazdrościsz innym jest w tobie oraz otwierasz się na światło. Jego blask stanie się wtedy sam z siebie twoim blaskiem.