Drodzy czytelnicy serwisu FN, wracają „Dzienniki Pokładowe”, czyli moje osobiste zapiski na pokładzie okrętu Nautilus. Tym razem będzie trochę śmiesznie, bo zaprezentuję grafiki, które na tajnych forach Fundacji Nautilus sobie nawzajem przesyłamy w ramach poprawy humoru w te ponure ze względu na aurę, zimowe dni. My, czyli ludzie blisko związani z Fundacją Nautilus.  Niektórzy jak Gosia czy Łukasz są ma pokładzie od dwudziestu lat, inni dopiero poznają kulisy okrętu Nautilus… ale to na marginesie – rozmowę z jedną z tych osób możecie posłuchać klikając na link poniżej.

https://www.facebook.com/share/v/16jfVhAJqP/

Ja jestem po czterech fenomenalnych miesiącach mojego życia, w czasie których wydarzyło się bardzo dużo dobrych rzeczy, a nawet – nie ma co ukrywać – wręcz fantastycznych. Dotyczy to nie tylko mojego życia osobistego, ale także projektów prowadzonych w ramach FN . Największa przygoda była z tym, który dotyczy znaków koła sterowego.

Ostatnio rozmawiałem z moim kolegą Maćkiem ze szkoły podstawowej, który znalazł mnie na facebook’u. Nie widzieliśmy się 40 lat! On bardzo zainteresował się sprawą tego, że gdzieś w komentarzach znalazł takie wpisy gnojów-oszustów (gnój to stan umysłu, a nie określenie wieku), którzy mieli rzekomo te znaki „zrobić suszarką”. Oto przykład takiego wpisu:

Mój kolega Maciek zrobił wszystko po bożemu – wstał od komputera w pokoju, przeszedł kilkanaście kroków do łazienki, wyjął suszarkę, włączył do prądu, a potem zaczął próbować sobie taki znak zrobić. Uderzał się we wszystkie możliwe części ciała (włącznie z czołem) pod kątem, prostopadle, ze ślizgiem, przykładał, dokładał, przygrzewał do bólu na krótko, tak „aby aby”, ale potem zacisnął zęby i próbował przysmażyć się zdrowo i na maksa, ale po chwili też nie dał rady, bo człowiek tak za długo nie wytrzyma… możecie sobie takie przezabawne próby suszarkowe obejrzeć podczas mojego występu u Tomka, czyli „Szalonego Reportera”. Efekt jest zawsze ten sam – zero. Poza niewyraźnym zaczerwieniem, które szybko znika, jeśli się dobrze przysmarzycie. Ale tak, że aż zawyjecie… ale to i tak szybko zniknie. Znaku „koła sterowego” za jasny gwint nie zrobicie. Nie da rady. No f…g way!  ;-)

Potem w czasie rozmowy telefonicznej Maciek dziwił się, jak mogą ludzie w komentarzach pisać takie s…….kie kłamstwa, że wykonali te znaki suszarką, bo przecież ludzie czytający to nie są idiotami i każdy ma suszarkę w domu i sam (!) po 2 minutach może się przekonać, że jest to kłamstwo do szóstej potęgi.

Ja mu zwróciłem uwagę na pewien ciekawy aspekt tych „bredni o suszarkach robiących znaki”. Otóż istnieje coś takiego, jak media społecznościowe. Te wszystkie twittery (teraz „X”), facebooki, instagramy, tik-toki itp. Ja mówię o znakach i bredniach idiotów o suszarkach od tylu lat, że na bank cale media społecznościowe byłyby zalane filmami prześmiewców wypełniających przestrzeń internetu, którzy zamieszczali by prześmiewcze filmiki, jak to oni te znaki zrobili „w trymiga”. W 2 minuty. U siebie w domu. W łazience. Suszarką. Tymczasem tych filmów nie było, nie ma i nie będzie. Bo próbowali, tylko nie da rady tego zrobić suszarką… jak to głosi popularne powiedzenie „nie da rady – oba samce”. Jakbyś nie próbował/próbowała, to bez chamskiego, buraczanego oszukania widzów z jakimś lewym mykiem (na przykład naniesienie sobie tego znaku przy pomocy szablonu i flamastra)  nie dasz rady takiego filmiku zrobić. Już nawet nie ma co wspominać o tym, że tzw, znaki koła sterowego na skórze mają wielkość małego guzika od koszuli i są wykonane pod skórą.

Poprosiliśmy moduł AI o zrobienie grafiki pokazującej „klasyczną mistrzynię robienia znaków suszarkami, która robi coś, czego nie dają rady zrobić legiony internautów mediów społecznościowych”. Moim zdaniem AI dała radę!

Dzisiaj mam wyśmienity humor od rana i dlatego poruszę jeszcze jeden, przyprowadzający mnie o uśmiech temat. W internecie ( w tym na YouTube) pojawiły się osoby, które z pełną powagą głoszą tezy, że wśród ludzi są „zmiennokształtne gadoidy, dinozauroidy i tzw. Drako – hybrydy ludzi i tych drani z kosmosu”. Całe to towarzystwo biega po ulicach i tylko czyha, żeby uczciwego człowieka przyskrzynić, usidlić, a najlepiej się do niego „podczepić” (słowo zasłyszane od takiej osoby). I znowu poprosiłem model AI o zrobienie takiej grafiki, jak wygląda taka typowa ulica dużego miasta według miłośnika teorii spiskowej o „Drako-Gadach”.

No dobrze, a co z takim zwykłym wyjściem do sklepu? Stoisz w kolejce do kasy, a za tobą dwie starsze kobiety i po prostu chcą zrobić zakupy jak ty? Nic z tego – to przebrane Drako, ale skurczybyki są dobrze zamaskowane! I tu znowu program graficzny AI stanął na wysokości zadania, tak uważam… zgodzicie się ze mną?

I ostatnia sprawa, czyli zarabianie na walce z łachudrami z kosmosu. Jeśli tyle ludzi w to wierzy, to może trochę ogolić frajerów z kasy i zrobić szkolenia, jak walczyć ze zmiennokształtnymi bydlakami z dalekiego kosmosu? Wydałem polecenie dla modelu AI, aby spróbował zrobić takie ogłoszenie o kursie „walki z gadami z kosmosu”. Oto, co stworzyła sztuczna inteligencja! I ta grafika też mi się spodobała.

Dobrze, na dziś wystarczy. Pamiętajcie, że poczucie humoru to ważna część duchowości… śmiech prawdziwy i szczery także rozwija nas duchowo, choć pozornie to są dwie zupełnie różne półki.

Ruszają kolejne działy serwisu FN, w tym „Dziennik Pokładowy”. Po napisaniu tego wpisu w dzienniku wracam do pracy nad dwoma projektami mocno spóźnionymi, ale powrócę do Was wkrótce… niech Moc będzie z Wami!

Robert Bernatowicz

Było tak...

A po szkoleniu jest tak!