Ta sprawa już „przemykała” w serwisie, ale teraz także pojawiła się w „pytaniu do FN”. Chodzi o osoby, które przeżyły to unikalne wydarzenie jakim jest przeżycie śmierci klinicznej.

[PYTANIA DO FN] Witam Fundację :)

Wczoraj oglądałem wspaniałą debatę z udziałem Ebena Aleksandra i Raymonda Moodyego przeciw sceptykom życia po śmierci !

Oto link :

Mimo późnych godzin nocnych słuchałem z wypiekami na twarzy , szczerze polecam! Mam jeszcze pytanie odnośnie hmmm ludzie którzy po śmierci klinicznej uzyskali jakby to nazwać pewne zdolności tak to nazwijmy. Czy fundacja mogłaby cokolwiek napisać na ten temat ? Wiem że macie Państwo takie przypadki w archiwum! Kiedyś wspominaliście ze ktoś np. mógł widzieć ludzką aurę ! Sam poznałem jedną z takich osób , ona np. wspominała o spontanicznym odbiorze ludzkich myśli!

Absolutnie to potwierdzamy! Bardzo często zdarza się, że ludzie po przeżyciu śmierci klinicznej zaczynają widzieć na jawie duchy, mają zdolności do postrzegania aury czy nagle budzą się w nich umiejętności do widzenia przyszłości. Czy mamy takie historie w Archiwum  FN? Oczywiście, że tak, ale możemy nawet powiedzieć więcej – podobnie jest w przypadku Bliskich Spotkań Trzeciego Stopnia z UFO. Osoby, które były na pokładach pojazdów UFO potem odkrywają u siebie zdolności do tzw. postrzegania pozazmysłowego.

Mechanizm i jednego i drugiego przypadku jest bardzo prosty – dusza człowieka przebywając w pobliżu istot o bardzo wysokim poziomie rozwoju duchowego zaczyna lekko zmieniać swoją wibrację, a to otwiera przed człowiekiem świat niewidzialnych energii i pozazmysłowych możliwości.

Zarówno świetliste istoty towarzyszące ludziom po opuszczeniu ciała fizycznego, jak i bardzo często załoganci pojazdów UFO są tak wysoko jeśli chodzi o wibracje, że ludzie zyskują dzięki nim „dodatkową moc”, gdyż nawet przebywanie w pobliżu takich istot zmienia naszą aurę i wibrację. A potem nagle człowiek ze zdziwieniem zauważa, że zaczyna widzieć duchy zmarłych ludzi lub wie, co się wkrótce wydarzy… Bardzo ciekawy mechanizm, ale dobrze znany np. w klasztorach tybetańskich, gdzie samo przebywanie w pobliżu mistrzów jest uważane za „windę na wyższe poziomy rozwoju duszy”.