[...] Kilka lat temu, moja córka mająca wówczas ok. 2 lat widziała w mieszkaniu "pana". Słowo "Pan" było wśród pierwszych jakie wypowadała i jak się okazało kilka razy użyła go, pokazując przy tym palcem pustą przestrzeń mieszkania. Było to w mieszkaniu moich rodziców (innym niż to z poprzedniej historii). Córka spała w moim dawnym pokoju i zerwała żonę swoim nagłym płaczem. Moja żona pobiegła natychmiast do pokoju (mnie wówczas nie było na miejscu), wzięła córkę, a ta bardzo mocno wtuliła się w nią. Żona zaczęła pytać co się stało, a po chwili córka nie odwracając głowy wskazała palcem na łóżeczko i powiedziała "pan". Żona zaczęła zadawać pytania, utwierdzając się w tym co usłyszała, ale za każdym razem usłyszała potwierdzenie o "panu". Podobna sytuacja nastąpiła jeszcze raz w tym samym miejscu, a niedługi czas po tym zdarzeniu, w tym samym mieszkaniu, siedziałem z moim tatą w salonie, a córka była przed nami na dywanie. Nagle odwróciła się w naszą stronę i wskazując palcem w przestrzeń pomiędzy nami powiedziała "pan". Odwróciłem się - za nami był stół i dalej ściana, ale bez żadnych obrazów czy figurek. Zapytałem się jeszcze dla pewności czy tu jest pan, a córka jeszcze raz pokzała palcem w to miejsce i powtórzyła to słowo. Później jeszcze raz zdarzyło się nam taka sytuacja u nas w domu. Od tamtej pory już nie

Pozdrawiam Załogę
Marcin

[...] Witam trafiłam na te strone przez przypadek ale to dobrze moze pomożecie wyjasnic mi pewne wydarzenie sprzed kilku lat chodzi o mojego syna miał wtedy ok 4 lat . Mieszkalismy  w małym mieszkaniu pokuj z kuchnia byl moj maż tesciowa ja i syn rozmawialismy o roznych żeczach nagle moj syn zaczoł byc nie grzeczny wiec kazałam za kare wyjsc do kuchni dopuki sie nie uspokoi wyprowadziłam go zaswiecilam światło bo miałam slepa kuchnie i zamknełam drzwi po kilku minutach rozległ sie straszny krzyk syna i wpadł do pokoju strasznie krzyczac i płacząc tego nie da sie opisac słowami kiedy sie uspokoił zaczełysmy z teściowa dopytywac sie co sie stało okazało sie ze do kuchni wszedł byk z rogami na dwóch nogach nie zapomne tego byłam przerazona nigdy tego nie zapomne wierze mu ze cos widział dodam ze nigdy nie był niczym straszony i myśle ze był zamały zeby cos takiego wymyślec pozatym jego krzyk to było cos okropnego od tej chwili nigdy nie był zamkniety w osobnym pomieszczeniu

[...] Witam serdecznie.

Jestem Państwa czytelczniką od dawna, kilka razy nawet do Was pisałam.
Były to jednak sprawy, które nie dotyczyły bezpośrednio mnie.
2 miesiące temu zostałam mamą. Syn urodził się zdrowy i o czasie. Nie o
tym jednak chciałam napisać. Dzisiaj zauważyłam, że synek wodzi za czymś
wzrokiem (czego ja nie widzę), uśmiecha się do "tego" i "guga" do tego.
Przeraziłam się strasznie. Nie mam nikogo, kto by niedawno zmarł i
chciał go zobaczyć. Dziecko dwukrotnie dzisiaj śmiało się w przestrzeń i
"gugało" do powietrza. Fakt, dzieci interesują się np. cieniami i
kontrastami, jednak w miejscach w które patrzył syn nie było takich
przedmiotów.

Czy to możliwe, że dziecko widzi coś, czego ja nie widzę? Czy, skoro
Mały śmieje się do tego "bytu" oznacza, że "byt" zjawił się w dobrych
zamiarach? Panicznie boję się, że ten ktoś lub to "coś" przyszło zabrać
mi dziecko...

Macie Państwo duże doświadczenie z takimi zjawiskami. Czy, według Was,
to po prostu zbieżność sytuacji (tj. dziecko śmiało się np. do mnie,
patrząc gdzie indziej), czy też może jest z nami ktoś z tamtego świata?

pozdrawiam
Małgosia.