Z poczty FN: 

Dzień Dobry, witam serdecznie Pana Roberta i całą ekipę zespołu Nautilus.

To zaszczyt móc do Państwa napisać, nie spodziewałam się, że taka okazja mi się przytrafi aż do nocy 16 lipca.

Otóż kilka rzeczy zanim zacznę: mieszkam w obecnym miejscu około 4 miesięcy, nic dziwnego, nadzwyczajnego się tutaj nie działo, aura mieszkania jest bardzo pozytywna. W sypialni mam małe okno z zasłonami, w nocy zawsze zamykam wszystkie okna (ze względu na hałas) oraz zawsze są całkowicie zasłonięte, więc w nocy żadne światło zewnętrze nie dostaje się do środka. Z nocy 16 na 17 lipca pamiętam, że miałam problemy aby zasnąć. Ostatni raz sprawdzałam godzinę na telefonie - 1 w nocy, mogę obstawiać, że około 2 udało mi się w końcu zasnąć. No i przechodzimy do meritum ;) Obudziłam się nagle (jak się okazało, zaraz po całym doświadczeniu sprawdziłam godzinę -3.32) w moim pokoju panowała istna ciemność, było wręcz czarno, a przy moim łóżku (załączam zdjęcie podglądowe dla lepszej wizualizacji) poruszały się w powietrzu białe kule. Na pewno nie byłam we śnie, pamiętam bardzo dobrze, że przestraszyłam się, odsunęłam się do tyłu łóżka ze strachu, dodatkowo rozglądałam się po pokoju, więc nie ma żadnej możliwości, że był to paraliż senny. Kule były różnej wielkości nie tworzyły "zarysu sylwetki", w pierwszym momencie pomyślałam, że to może duch. Kule tworzyły jedność, ale nie miały danego zarysu, były różnej wielkości, ale nie były to małe kuleczki, bardziej jak wielkość piłki tenisowej. Ich kolor był powalający, naprawdę. Dalej jestem po wrażeniem tego doświadczenia, więc przepraszam z góry za rozgardiasz w zdaniach. Te kule były białe, ale nie był to taki "transparenty biały" kolor, ale taki biały gęsty, solidny? Cała sytuacja trwała, jak myślę około 5-6 sekund. Zaraz po wybudzeniu pamiętam, że wymamrotałam coś ze strachu pod nosem, następnie rozglądałam się po pokoju, widziałam zarysy szaf, cały czas próbując jakoś wyjaśnić to zjawisko, że to światło jest odbiciem czegoś. Nie ma takiej opcji, totalna ciemność i tylko latające kule między moim łóżkiem a ścianą. Powiem szczerze, boję się dosyć rzeczy niewyjaśnionych, więc od razu pomyślałam o tym, że muszę złapać telefon (jest na szafce obok łóżka) i zapalić szybko latarkę z niego. Ale jakaś cząstka mnie pomyślała, dosłownie cytat : "To jest jedyna taka okazja, kiedy przeżywasz coś takiego, widzisz własnymi oczami rzeczy, których nie powinno być, jak czegoś nie zrobisz będziesz żałować". No i byłam pewna, że w momencie zapalenia światła z telefonu te obiekty znikną i jedyne co mi przyszło do głowy, może trochę głupie haha to była myśl, aby jednocześnie prawą ręką chwycić po telefon a lewą rękę wsadzić w środek zbiorowiska tych obiektów. Tak też zrobiłam, adrenalina mi wybiła poza skalę haha Teraz trochę żałuję, że mogłam na spokojnie próbować zbliżać tą rękę do obiektów i obserwować reakcje, ale wtedy za bardzo się bałam, szybko machnęłam ręką w te obiekty i w tym samym momencie zapaliłam światło z latarki w telefonie. Nie poczułam nic dziwnego, tak naprawdę to nie poczułam zupełnie nic, ani zimna, ani ciepła, wydaję mi się, że szok i adrenalina zrobiły swoje. Z tego co mogę dodać, pamiętam, że będąc dzieckiem - byliśmy na wyjeździe z rodziną nad morze, pewnej nocy widziałam sylwetki duchów w pokoju. Więc, tej opisywanej nocy pomyślałam, że może widzę coś podobnego, jednak jest duża różnica między jednym a drugim zjawiskiem. Aby to jakoś zwizualizować przygotowałam zdjęcia, jak mniej więcej to wyglądało. Co jeszcze przychodzi mi do głowy, to mniej więcej ilość tych kul, wydaję mi się, że było ich razem około 12-13. Były one jednością, ale nie tworzyły zamkniętego obiektu. Niestety wszystko działo się tak szybko i nagle, że ciężko jest przypomnieć sobie więcej szczegółów.

Wizualizację przygotowałam z pomocą narzędzi AI, aby chociaż minimalnie pokazać jak te obiekty wyglądały.

Pamiętam, że ich wygląd skojarzył mi się trochę z takim gęstym dymem, bardzo mocno gęstym dymem.

Dziękuje za poświęcenie czasu.